Rodzice mają obowiązek:

  • Systematycznego uiszczania opłat,

  • Przyprowadzania do przedszkola dziecka zdrowego,

  • Zgłaszania dłuższej niż tydzień nieobecności dziecka w przedszkolu,

  • Przyprowadzania i odbierania dziecka osobiście lub przez pełnoletnią osobę upoważnioną,

  • Współpracy z przedszkolem i nauczycielem w celu ujednolicenia oddziaływań opiekuńczo – wychowawczych wspomagających rozwój dziecka,

  • Interesowania się sukcesami i porażkami swojego dziecka,

  • Przygotowania dziecka do funkcjonowania w grupie przedszkolnej w zakresie podstawowych czynności samoobsługowych( jedzenie, zabiegi higieniczne, toaleta),

  • Zgłaszania nauczycielce niedyspozycji dziecka i wszelkich niepokojących objawów w jego zachowaniu mających wpływ na funkcjonowanie w grupie,

  • Uczestniczenia w zebraniach organizowanych przez przedszkole i grupowych,

  • Śledzenia na bieżąco informacji umieszczonych na tablicy ogłoszeń,

  • Zgłaszania nauczycielkom w grupie informacji o zmianie miejsca zamieszkania i numeru telefonu kontaktowego,

  • Informowania osobiście lub telefonicznie dyrektora przedszkola o stwierdzeniu choroby zakaźnej u dziecka,

  • Dostarczenia do przedszkola informacji, potwierdzonej przez lekarza, o stanie zdrowia dziecka po przebytej chorobie zakaźnej,

Rodzice mają prawo do :

    • Poznania programu rozwoju przedszkola oraz zadań z niego wynikających

    • Poznawania zamierzeń dydaktyczno –wychowawczych realizowanych w planach pracy w danym oddziale,

    • Znajomości podstawy programowej i zadań wynikających z dopuszczonych przez dyrektora programów,

    • Opiniowania programów,

    • Uzyskiwania porad, wskazówek, pomocy od nauczycieli, poradni pedagogiczno – psychologicznej rozpoznawaniu przyczyn trudności wychowawczych oraz doborze metod udzielania dziecku pomocy,

    • Uzyskiwania na bieżąco rzetelnej informacji o postępach, trudnościach i uzdolnieniach dziecka,

  • Wyrażania opinii na temat pracy przedszkola,

  • Wspierania przedszkola różnymi formami działalności,

  • Uczestniczenia w modyfikacjach przedszkola, zmianach korzystnych dla dzieci, w wyposażeniu i aranżacji wnętrz,

  • Udziału i organizacji wspólnych spotkań z okazji uroczystości przedszkolnych, imprez i innych zajęć,

  • Wnioskowania o organizacji zajęć dodatkowych,

  • Wypowiadania się o czasie pracy przedszkola,

  • Pomocy w wychowywaniu dziecka i przygotowaniu go do nauki w szkole,

  • Wyrażania opinii na temat żywienia, wypoczynku, organizacji zajęć i zabaw oraz poziomu prowadzonych zajęć dodatkowych,

Kodeks Przedszkolaka
• Pomagamy sobie wzajemnie.
• Bawimy się bezpiecznie.
• Potrafimy zachować ciszę.
• Jesteśmy uprzejmi.
• Umiemy ładnie zachować się przy stole.
• Dzielimy się zabawkami.
• Odpoczywamy w ciszy.
• Nie sprawiamy innym przykrości.
• Dbamy o czystość.
• Nie niszczymy zabawek i książek.
• Nie bijemy- to boli.
• Możemy odpocząć, gdy nie czujemy się dobrze.
• Służymy pomocą młodszym i słabszym.
• Pytamy, gdy nie wiemy.
• Śmiejemy się i żartujemy bez obrażania innych.
• Przyjaźnie odnosimy się do świata przyrody.
• Przestrzegamy poleceń nauczyciela.
• Szanujemy siebie i innych.

Formy nagradzania zachowań dzieci:
• pochwała indywidualna, wobec grupy, przed rodzicami ( słowo, mimika, gest)
• atrakcyjne spędzenie czasu, atrakcyjna zabawa według pomysłu dzieci, dostęp do atrakcyjnej zabawki
• nagradzanie przez sprawianie przyjemności dziecku przez nauczyciela lub kolegów w kontaktach indywidualnych lub na forum całej grupy
• darzenie dziecka szczególnym zaufaniem, np. zwiększanie zakresu jego samodzielności
• przywileje pełnienia dyżurów i wykonywanie innych czynności wskazanych przez nauczyciela oraz pełnienia obowiązków wobec grupy rówieśniczej, przewodzenie w zabawie, prawa ręka nauczyciela
• tablica motywacyjna
• drobne nagrody , typu: emblematy uznania, naklejki, odznaki, medale , dyplom uznania, itp.

Nagradzamy za:
1. Przestrzeganie wspólnie ustalonych umów, zasad panujących w przedszkolu
2. Trud i wysiłek włożony w wykonanie zadania
3. Wywiązywanie się z podjętych obowiązków
4. Bezinteresowną pomoc wobec rówieśników, słabszych
5. Aktywny udział w pracach grupy
6. Stosowanie zasad ochrony przyrody

Formy reagowania na niepoprawne zachowania dzieci:
• Upomnienie słowne ( przypomnienie obowiązujących zasad)
• Rozmowa- przedstawienie następstw zachowania ( skłonienie dziecka do autorefleksji)
• Wyrażenie przez nauczyciela smutku i niezadowolenia z powodu zachowania dziecka
• Odsunięcie na krótki czas od zabawy ( 5 min.- klepsydra z piaskiem)
• Poinformowanie rodziców o zaistniałej sytuacji
• „ Kalendarz emocji”, krzesełko przemyśleń, skrzynka agresji
• Nakładanie obowiązku rekompensaty wyrządzonego koledze zła ( laurka, serduszko,..)

Kary stosujemy za:
1. Nieprzestrzeganie ustalonych norm i zasad współżycia w grupie i przedszkolu
2. Stwarzanie sytuacji zagrażających bezpieczeństwu i zdrowiu własnemu i innych
3. Zachowania agresywne
4. Niszczenie wytworów pracy innych, ich własności
5. Celowe nie wywiązywanie się z podjętych obowiązków

        Rodzicu !

       Rodzicu pamiętaj, że dziecko :

  • Szanuj mnie, żebym szanował innych

  • Wybaczaj, żebym umiał wybaczać

  • Słuchaj, żebym umiał słuchać

  • Nie bij, żebym nie bił

  • Nie poniżaj, żebym nie poniżał

  • Rozmawiaj ze mną, żebym umiał rozmawiać

  • Kochaj mnie, żebym umiał kochać

  • Uczę się życia od ciebie

  • Krytykowane – uczy się potępiać

  • Wyśmiewane – uczy się nieśmiałości

  • Zawstydzane – uczy się poczucia winy

  • Żyjące w nieprzyjaźni – uczy się agresji

  • Zachęcane – uczy się wiary w siebie

  • Rozumiane – uczy się oceniać

  • Żyjące w tolerancji – uczy się cierpliwości

  • Żyjące w bezpieczeństwie – uczy się ufać

  • Traktowane takim, jakim jest – uczy się akceptacji

  • Otoczone przyjaźnią – uczy się szukać w świecie przyjaźni

adaptacja

Adaptacja dziecka do przedszkola

            Naturalnym środowiskiem wychowawczym dziecka jest rodzina. To ona kształtuje w dziecku poczucie bezpieczeństwa i pewności. Zaspokaja podstawowe potrzeby psychiczne, emocjonalne, pełni rolę w kształtowaniu postaw, przekazuje system norm i wartości przyjętych w społeczeństwie, którego dziecko ma być członkiem. Przekroczenie progu przedszkola przez dzieci trzyletnie to moment rozpoczęcia życia w dwu środowiskach: rodzinnym i instytucjonalnym. Dla wielu z nich to pierwszy kontakt z grupą społeczną. Dziecko może odczuwać zagubienie, utratę poczucia bezpieczeństwa. Przebieg procesu adaptacji dziecka ma charakter indywidualny i zależy od ogólnego poziomu psychoruchowego dziecka.  Łagodny start w środowisko przedszkolne może m.in. zapewnić opanowanie umiejętności samoobsługowych. Poziom opanowania tych umiejętności ma bowiem wpływ na poczucia bezpieczeństwa i niezależności dziecka.

Przedszkole oczekuje, że dziecko wchodzące w grupę przedszkolną bedzie miało opanowane następujace czynności samoobsługowe:

  • samodzielne jedzenie łyżką, widelcem
  • mycie rąk,
  • samodzielne korzystanie z toalety,
  • zdejmowanie i ubieranie podstawowych części garderoby,
  • rozpoznawanie swoich rzeczy,
  • czyszczenie nosa,
  • znajomość swojego imienia i nazwiska.

Przeciętny rozwój dziecka umożliwia opanowanie tych umiejetności. Jednak dzieci przychodzące do przedszkola czesto różnią się pod względem dojrzałości przedszkolnej, wynika to przede wszystkim od systemu wychowawczego w rodzinie. Dlatego bardzo ważnym elementem w kształtowaniu umiejetności i czynności samoobsługowych u dzieci jest współpraca pomiędzy domem rodzinnym a przedszkolem. Pierwszy krok dziecka w samodzielność często bywa trudna. Zatem musimy zrobić wszystko, aby dobrze przygotować dzieci do czekających je zadań.

Jak można ułatwić dziecku start w przedszkolu – rady dla rodziców

  • postaraj się w początkowym okresie, odbierać dziecko wcześniej (małe dziecko ma inne poczucie czasu i okres przebywania poza domem wydaje mu się bardzo długi),
  • nie mów dziecku, że przyjdziesz po nie wcześniej, kiedy jest to niemożliwe ( w ten sposób stracisz jego zaufanie i zmniejszysz jego poczucie bezpieczeństwa),
  • nigdy nie strasz dziecka przedszkolem, przeciwnie staraj się podkreślać jego dobre strony,
  • przyzwyczajaj swoją pociechę do urozmaiconych potraw, skończ z rozdrabnianiem pokarmów (trzylatek może już swobodnie gryźć pokarm),
  • wdrażaj dziecko do przestrzegania umów i zasad,
  • sprawdź , czy twoje dziecko potrafi samodzielnie wykonać proste czynności – samemu załatwiać potrzeby fizjologiczne, myć ręce, ubierać się. Jeśli ma problemy poćwiczcie razem i chwal je za każdy nawet najmniejszy sukces,
  • odzwyczajaj dziecko od smoczków, pampersów, nocnika,
  • pozwól dziecku uczestniczyć w przygotowaniach do przedszkola (wspólne zakupy), daj możliwość przyzwyczajania się do tych rzeczy w domu, aby w przedszkolu to wszystko nie było takie nowe, a już znajome i zarazem łatwe do rozpoznania.

Akceptacja przez dziecko nowej rzeczywistości przedszkolnej zależy w pewnej mierze od akceptacji i pozytywnego nastawienia rodziców. Jeśli rodzice akceptują wychowawców, ich metody pracy i samo przedszkole, to zwiększa się akceptacja nowej sytuacji przez dziecko.

RADY NA PIERWSZE DNI W PRZEDSZKOLU:

  • stosuj w przedszkolu krótkie pożegnanie
  • nie okazuj dziecku własnych rozterek zostawiając je w przedszkolu, (przekazujesz im wtedy swoje lęki),
  • przygotuj dla dziecka wygodny strój do samodzielnego ubierania, który można pobrudzić,
  • nie wyręczaj dziecka nawet gdyby wykonywało określone czynności niezdarnie,
  • nie zmuszaj dziecka do tego, by zawsze od razu opowiadało o tym, co wydarzyło się w przedszkolu. To powoduje niepotrzebny stres, poczekaj aż samo zacznie mówić,
  • nie pytaj dziecka, co i ile zjadło, ale w co i z kim się bawiło,
  • jeśli dziecko przy pożegnaniu z mamą płacze, postarajcie się, żeby przez kilka dni odprowadzał je do przedszkola tata (rozstanie z nim jest często mniej bolesne),
  • staraj się  w miarę możliwości  skracać czas pobytu małego dziecka w przedszkolu  do 4-5 godzin (gdy dziecko już się przyzwyczai,  możesz go wydłużyć),
  • pozostaw w szafce w szatni dodatkowe ubrania, uprzedź dziecko, że gdy pobrudzi lub zmoczy ubranie, może przebrać się  w czyste. Jeśli dziecko zabrudzi ubranie nie miej do niego pretensji i staraj się  nie krytykować dziecka,
  • pozwól zabrać do przedszkola ulubiona zabawkę – przytulankę, to często daje dziecku poczucie bezpieczeństwa, przypomina dom,
  • w rozmowach o przedszkolu staraj się podkreślać jego dobre strony, ale nie odbieraj dziecku prawa do własnej oceny życia przedszkolnego. Dobrze jest pozwolić dziecku się wyżalić, wysłuchać jego relacji, podtrzymać je na duchu. Warto też rozpoznać trudne sytuacje i podkreślać, że podczas nieobecności mamy dziecko powinno szukać pomocy u swojej pani wychowawczyni
  • postaraj się nawiazać dobry kontakt i stałą współpracę z nauczycielkami z danej grupy. Warto dowiadywać sie o różne sprawy dotyczace pobytu dziecka w przedszkolu.

Adaptacja ma olbrzymie znaczenie, ponieważ jest to mechanizm, z którego korzystamy przez całe życie. Każde dziecko musi przejść przez proces adaptacji w nowym środowisku. Dla jednych będzie on łatwy do pokonania dla innych trudny. W dużej mierze to od nas dorosłych zależy, jak długo będzie on trwał. Wszyscy chceby aby nasze dzieci były radosne, madre i dobre, kochane i kochajace.  Pragniemy, aby „wystartowały” w życie z możliwie pełnym powodzeniem, dlatego też tak bardzo ważna jest współpraca rodziców z nauczycielem w życzliwej i pełnej wzajemnego zaufania atmosferze. Mamy więc nadzieję, że z Państwa pomocą uda nam się taką atmosferę stworzyć dla dobra przyszłych przedszkolaków.

Przedszkole, jako środowisko społeczne, będzie spełniało funkcję opiekuńczą, wychowawczą i dydaktyczną tylko wówczas kiedy dziecko będzie czuło się w nim dobrze i bezpiecznie. Wówczas szybciej się do niego przystosuje i stanie się prawdziwym przedszkolakiem.